bugün on iki eylül..
..neşe(!) doluyor insan!.
..
(onlar mahşerin beş atlısıydı..en önde gideni, konseyin en baş aktörü, on iki eylüllerin, o en meşumunun sınırsız sorumsuz mimarıydı..o, ülkemin geleceğini teminat(!) altına almak adına, hiç vakit geçirmeden, seksen ruhunu muhteşem(!) bir anayasa ile taçlandırıp, referandum sandığına kamuoyunun gözleri önünde saksağan atıp, o el kadar sandıktan müthiş bir hokus pokusla “ezici bir yüzde doksansekizlik coşku”, aynı coşkuyla evetlenmiş; “nur topu gibi bir darbe anayasası” çıkarma mucizesini gösteren, adını mıh gibi aklında tutması için tarihe; “o mubarek darbemizi, mübarek elleriyle kalplerimize, ruhlarımıza ve kafalarımıza kazıyan unutulmaz amcamız, paşalarımızın paşası, en paşamız” olarak, altın harflerle yazdıracak olan amcamdı..
oysa kenan amcam ve on iki eylül, bazı kalplerde “zihinlere kazıdığı ağır leke, nice ocakta çıkardığı yangın, nice ana yüreğine bıraktığı ölümcül ateş, ciğerlere açtığı onca derin yara”dan başka bir şey olarak hiç anılmayacaktı..
şimdi kalkıp biri; “peki, alan memnun satan paşa paşa ‘nü’sel ressamken, şu müthiş güzel(!) güne sizin sancınız ne?!” diye sorabilir..
haklıdır da!.
Biz, hani şu müthiş geleceğimizi önceden ön görebilseydik şayet, yani gökyüzümüz o eylülde karartılmadan, ilerde şahidi olacağımız, ülkemde ortak güzellikler adına ne var ne yok, alt üst eden şu korkunç değişim kâbusunu görmemek için erkenden uyur, kuşağımızın bireyleriyle birlikte başladığımız hayata yolculuğun henüz o bahar başında, o çok renkli ucunu kaçırmaz, bizi istikballerimize(!) götürecek okullarımızı finişine tam da beş kala, aşırı fişlenme yüklenmek yüzünden bırakmaz, birçoğumuzun hayatını ipleyecek olan o meşhur iplerini göğüslemeye kalkışmaz, çarklarına çomak sokmak yerine, onları bi güzel yağlar, böylece kırılıp ezilmez ve hiçbirimiz; “elbet en iyi siz bilirdiniz!.bu yüzden, benim için yoğurup hayatımın bit yeniğinden arta yanlarını, hamur hâle getirip, şekil verip ve elbet hakkınızdı pişirip, lokma lokma koymak ağzıma!.
işte, işeyemiyorum kekelemeden!.böbreklerimi, o en meşum eylülün on ikisinin ekşi mahzenlerinde sayenizde çürüttüm..bu yüzden bizahmet, her taharet, contaları sıkışan, hasar görmüş şu prostat musluğumu bir kez olsun, elden geçirseniz ve ben böylece ve bundan da böyle, mutedil bir zamanda, sahneye koymak üzere çekimine başlayacağınız, kurgusu sağlam(!) yeni bir darbe filminize, silik sidik, titrek ve ücretsiz figüranlık yapsam, hem artık hiç mi hiç de başkaldırmadan..
hani sağlığım ve geleceğim için, uygunadım uyulması şiddetle tavsiye olunan o hayatî kurallarınıza gönülden(!) uyup mesela ve mesela, o en erkek führerinizin o müthiş talimatı karşısında böylece tir tir hiç titremesem, hem hep de kendimde olup, hiçbir yere dönme gereği duymayıp, bizi hizaya çekme girişimlerinize zahmet verip hiç rahatsız etmesem ve şu büyük çabanıza iyi bir figüratif bir katkıda bulunsam!” gibi, son derece abuk ve subuk sözler söylemek zorunda da kalmazdık..
Eylül 13th, 2009 at 17:58
süpperrr :))))
Eylül 16th, 2009 at 16:25
bugün on iki eylül..
..neşe(!) doluyor insan!.
..
(onlar mahşerin beş atlısıydı..en önde gideni, konseyin en baş aktörü, on iki eylüllerin, o en meşumunun sınırsız sorumsuz mimarıydı..o, ülkemin geleceğini teminat(!) altına almak adına, hiç vakit geçirmeden, seksen ruhunu muhteşem(!) bir anayasa ile taçlandırıp, referandum sandığına kamuoyunun gözleri önünde saksağan atıp, o el kadar sandıktan müthiş bir hokus pokusla “ezici bir yüzde doksansekizlik coşku”, aynı coşkuyla evetlenmiş; “nur topu gibi bir darbe anayasası” çıkarma mucizesini gösteren, adını mıh gibi aklında tutması için tarihe; “o mubarek darbemizi, mübarek elleriyle kalplerimize, ruhlarımıza ve kafalarımıza kazıyan unutulmaz amcamız, paşalarımızın paşası, en paşamız” olarak, altın harflerle yazdıracak olan amcamdı..
oysa kenan amcam ve on iki eylül, bazı kalplerde “zihinlere kazıdığı ağır leke, nice ocakta çıkardığı yangın, nice ana yüreğine bıraktığı ölümcül ateş, ciğerlere açtığı onca derin yara”dan başka bir şey olarak hiç anılmayacaktı..
şimdi kalkıp biri; “peki, alan memnun satan paşa paşa ‘nü’sel ressamken, şu müthiş güzel(!) güne sizin sancınız ne?!” diye sorabilir..
haklıdır da!.
Biz, hani şu müthiş geleceğimizi önceden ön görebilseydik şayet, yani gökyüzümüz o eylülde karartılmadan, ilerde şahidi olacağımız, ülkemde ortak güzellikler adına ne var ne yok, alt üst eden şu korkunç değişim kâbusunu görmemek için erkenden uyur, kuşağımızın bireyleriyle birlikte başladığımız hayata yolculuğun henüz o bahar başında, o çok renkli ucunu kaçırmaz, bizi istikballerimize(!) götürecek okullarımızı finişine tam da beş kala, aşırı fişlenme yüklenmek yüzünden bırakmaz, birçoğumuzun hayatını ipleyecek olan o meşhur iplerini göğüslemeye kalkışmaz, çarklarına çomak sokmak yerine, onları bi güzel yağlar, böylece kırılıp ezilmez ve hiçbirimiz; “elbet en iyi siz bilirdiniz!.bu yüzden, benim için yoğurup hayatımın bit yeniğinden arta yanlarını, hamur hâle getirip, şekil verip ve elbet hakkınızdı pişirip, lokma lokma koymak ağzıma!.
işte, işeyemiyorum kekelemeden!.böbreklerimi, o en meşum eylülün on ikisinin ekşi mahzenlerinde sayenizde çürüttüm..bu yüzden bizahmet, her taharet, contaları sıkışan, hasar görmüş şu prostat musluğumu bir kez olsun, elden geçirseniz ve ben böylece ve bundan da böyle, mutedil bir zamanda, sahneye koymak üzere çekimine başlayacağınız, kurgusu sağlam(!) yeni bir darbe filminize, silik sidik, titrek ve ücretsiz figüranlık yapsam, hem artık hiç mi hiç de başkaldırmadan..
hani sağlığım ve geleceğim için, uygunadım uyulması şiddetle tavsiye olunan o hayatî kurallarınıza gönülden(!) uyup mesela ve mesela, o en erkek führerinizin o müthiş talimatı karşısında böylece tir tir hiç titremesem, hem hep de kendimde olup, hiçbir yere dönme gereği duymayıp, bizi hizaya çekme girişimlerinize zahmet verip hiç rahatsız etmesem ve şu büyük çabanıza iyi bir figüratif bir katkıda bulunsam!” gibi, son derece abuk ve subuk sözler söylemek zorunda da kalmazdık..