70 Milyon Adım Hareketinin ilk adımlarını atmak için Taksim’e gittik bugün.
Ceo yla tıkındık önce, amerikan sermayesine çam sakızı mahiyetinde, ufaktan katkı sağlayıp Genç Sivillerin ofisine gittik.
Ofisimize gittik diyelim, netekim biz de genciz-siviliz…Bağcığına kadar…
Çarşamba günü yapılan toplantıda arkadaşlar 50-250 civarı rakamlardan bahsederken birisi 5000 diyordu…
Telaffuzu kolay, iki kelimeden oluşan, içinden keşke derken, dışından olmaz canım mahiyetinde “Yok Artık” ikilemesini kullandı çoğu arkadaş… “Yok Artık” değilmiş bugün öğrendik… Hatta bazıları için “Yuh Artık” oldu bugün Taksim…
Büyük İskender Yıldıray ın buram buram provakasyon kokan yazısıyla toplanan kalabalık, az kalsın yönetime el koyuyordu (yerel yönetim). Yahu demezler mi adama, senin basın açıklaman bu ise miting yaparsan ne olur…
Zaten sıcaklardan uyuyamıyoruz, bir de buteki medyadan değil de öteki medyadan gördüğümüz o kalabalığı seyredince, artık uyku hak getire (hak derken lafın gelişi)…
Gırgır bir yana, toplumda rakamları azımsanmayacak azınlığın düşüncesine sahip bir provakatör de, imamı dinlemeyip safları sıklaştırmayan cemaatin arasına girmiş bugün. Darbe karşıtlığı ile Ordu düşmanlığını birbirine karıştıracak kadar embesil olan biricik provakatörümüz, Ne Mutlu Türküm diyene özdeyişini, elinde türk bayrağıyla mükerrer bir şekilde söyleme gereğini kendinde gördü. Neyseki orası bir cumhuriyet mitingi değildi ve kimse kimseyi hacamat etmedi…
Bu kadar kalabalığı toplayıp, Darbeye hayır derken darbe vurmak ne derece etik… 
Çok çok geçmiş olsun dostlar (geçeceğini pek sanmam)
(”5000 kişi” diyen vatandaşımızı bilenlere önümüzdeki ilk darbede tankın önüne bindirme sözü)
